( مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ ) قتاده گويد : يعنى اقبال كننده‌اند بصوت ، و صداى خواننده‌اى . ابن عبيده گويد : يعنى شتابانند به اجابت داعى . فراء و ابو على جبائى گويند : نگاه كننده‌اند پيش از داعى در حالى كه مى گويند اين روز بسيار سختى است ، و اين گفته خداست ( يَقُولُ الْكافِرُونَ هذا يَوْمٌ عَسِرٌ ) كفّار ميگويند اين روز بسيار سخت و دشواريست . گفتار مفسّرين دربارهء يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ بعضى از دانشمندان مفسّر نيز گفته‌اند كه در معناى آيه فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلى شَيْءٍ نُكُرٍ چند قول است : 1 - اينكه مقصود اينست كه از ايشان اعراض كن در روزى كه ميخواند داعى ايشان را هر گاه متعرّض شدند تو را كه ايشان را شفاعت كنى و آن روز قيامت است ، پس شفاعت نكن ايشان را در آن روز چنانچه امروز از تو نپذيرفتند و تو را قبول نكردند .

--> ( 2 - آنان كه معتقد به معاد جسمانى هستند و ميگويند جسم با همان روحى كه در دنيا در آن فعّاليت ميكرد و اعضا را به كار ميانداخت عود مىكند تا هم جسم و هم روح پاداش و كيفر بينند ، زيرا هر دو در دنيا عبادت يا معصيت كرده‌اند ، و آياتى كه تصريح بر معاد جسمانى كرده بسيار است . ( مترجم )